pag-ibig, kasal atbp

nagtititingin-tingin ako ng friendster account ng ilang mga 'kaibigan' at tumambad sa akin ang ilang kakilala na kamakailan lang ay kinasal, may mga iba naman na nagpaplano nang magpakasal. minsan na rin ako nakapunta sa kasal ng isang kasama sa opisina - at sobrang na-overwhelm ako sa ganda ng kasal nila (yung gustung-gusto kong part duon eh yung lahat ng anggulo ng kasal nila at may 'personal touch')...

and of course, ang lagi namang end-efffect nito sa mga single (and graying) na katulad ko eh ang bulong sa sarili na, "when will it be my turn?"

hindi ko naman talaga pinangarap ang engrandeng kasal. sabi ko nga, ok ako sa huwes ikasal (pareho lang naman yun - at the end of the day, kasal na kayo sa mata ng Dios at ng tao!)... aba! kung wala ka namang extra tapos ipapang-utang mo ang pangkasal mo, parang kawawa naman kayong mag-asawa kasi hindi pa naman kayo nakakapagsimula, baon na kayo sa utang. ang sa ajin - kung walang pera na extra, mag-huwes basta sigurado lang na may uuwian kayong bahay na kumpleto ang gamit.

but lately, nag-iba ang ihip ng hangin.

parang ang sarap mangarap ng isang engrandeng kasal - na lahat ng mahal ninyo sa buhay ay sasaksi sa inyong pag-iisang dibdib. yung mga taong in one way or another naging kabahagi ninyo sa inyong relasyon. naiisip ko, higit sa pagpapakilala sa lahat na kayo ay iisa na, ang pagpapakasal ay isang pagpapasalamat sa mga taong naging kaagapay ninyong dalawa - para bang "thanksgiving blowout"...

haaaayyyy..... ang saya siguro nun!

hopeless romantic...

"kailan ka kaya darating?
magkikita pa ba tayo?
ilang taon pa ba kita hihintayin?"

katulad ba kita na pagdating sa usapin ng puso ay na-uumid ang dila? ikaw ba yung tao na akala ng iba eh, super strong pero pagdating sa pag-ibig eh, tatanga-tanga?! you desperately (shucks, desperada talaga ang lolah!) want to share your life (and what's left in it - coz, ur old already *sigh*), but can't seem to find the "ONE"...

aynako! bakit ba kailangang hintayin yang L%###!!! the ONE na yan... kung pwede naman si "kuwan"? well, good point right? why wait for that ONE when you can meet "kuwan", or how about "phwang" or kung sinu-sino pang -wan???

well, hindi ba you're "worth the wait"? hindi ka ba deserving to be loved by that special someone - yung nga yung "the ONE"...????

sa totoo lang, ang hirap kasing maghintay.... lalo na kapag yung mga tao sa paligid mo, magka-holding hands... may "kasama" sa kahit anong lakad (ultimo pagbili ng suka sa suking sari-sari store!) hindi ba masarap yung idea na at the end of the day, meron kang nilu-look-forward na tinig over the phone? every morning you wake up and see sweet messages na tipo bang mabubulong mo sa sarili mo na, "wow! sarap talaga mabuhay!"? tapos you find yourself smiling kahit wala namang worth smiling for (sa hirap ba naman ng buhay ngayon no!) but you still find your self smiling.... hindi ba nakakakilig na kahit gaano pa kataas ang preseyo ng bigas, you don't worry, as long as may kasalo ka sa pagkain ng mainit na NFA rice at bagong pritong tuyo with suka on the side...?

well, what do you think?
maghihintay ka ba kay ONE or "try" every "wans" that come your way?